|
اخبار ارسباران (قره داغ) -
اخبار اردیبهشت 89 ارسباران
|
|
نوشته شده توسط اميد محمدي
|
|
جمعه ۳۱ ارديبهشت ۱۳۸۹ ساعت ۰۶:۴۸ |
|
در شماره ي 122 نشريه ي پرتلاش « گويا» آمده بود كه « مدير آموزش و پرورش اهر در آيين بزرگداشت سعدي با اعلام اين كه « سعد الدين وراويني نويسنده و مترجم مرزبان نامه منتسب به مشكين شهر است.» ، « از برگزاري كنگره بزرگداشت اين نويسنده ي چيره دست در مشكين شهر خبر داد.» زنده باد اين مدير محترم كه نه تنها براي سعدي اهل شيراز در مشكين شهر مراسم برگزار مي كند ( كه در اهر چنين مراسمات فرامنطقه اي شگون ندارد!) بلكه براي يكي از مفاخر عظيم القدر قره داغ هم در تدارك برنامه مي باشد. واقعاً جاي تقدير و تشكر است و از ته دل براي اين همه فعاليت فرهنگي ابراز خرسندي مي كنيم. ليكن آنچه نگارنده ي اين سطور را مجبور به قلمزني در حاشيه ي اين خبر نموده است: اولاً: بي توجهي نهادها و شخصيت هاي فرهنگي شهرستان اهر نسبت به تبيين و تحليل مسائل فرهنگي و هنري منطقه و كم لطفي به مشاهير و مفاخر مي باشد. دوماً عدم اطلاع فرهنگ مداران اهري، خاصه شوراي فرهنگ عمومي از پتانسيل هاي علمي، فرهنگي، فقهي، هنري، ورزشي و ... در منطقه و فراموش نمودن تاريخ فرهنگ و ادب قره داغ. سوماً: باز هم زنده باد مدير مشكين شهر. وقتي كه مي بيند از نهادهاي فرهنگي قره داغ هيچ خبري از همايش، كنگره، تجليل، انجمن، گفت و شنود و ... به گوش نمي رسد،به حرمت همسايگي، در بزرگداشت مفاخر ما همت مي گمارد. همان طور كه بزرگداشت علامه جعفري، حكيم ابوالقاسم نباتي،حضرت آيت ا... العظمي حاج شيخ احمدآقا اهري، علامه ملا علي علياري و محمد حسين دادور را ديگران برگزار كرده اند مي كنند. به هر حال غرض از اين رنجنامه، معرفي سعد الدين وراويني،يكي از بزرگترين نويسندگان و مترجمان اهري در دوره ي حكومت اتابكان ( قرن ششم و هفتم هجري ) به همشهريان محترم و مسئولان ارجمند نهادهاي فرهنگي ارسباران مي باشد تا با تدارك برگزاري كنگره ي مفاخر و اجداد خويش،نام نيكي از خود در صفحات تاريخ ارسباران برجاي بگذارند. سعدالدين وراويني نويسنده اي توانمند و استادي مسلم در وصف و تمثيل و استشهاد به اشعار و حكم پارسي و تازي و سرمشق بزرگ پارسي نويسان اواخر قرن ششم و اوايل قرن هفتم و كاتبي بارع و دبيري شيوا بود كه كتاب معروف « مرزبان نامه » را تحرير و تذهيب و آراسته كرد. اين كتاب،شاهكار بلامنازع ادب فارسي در نثر مصنوع مزين است و مي توان آن را سرآمد همه ي آثار همانند تا اوايل قرن هفتم هجري دانست كه امروزه نيز از متون برجسته ي كتب دانشگاهي محسوب مي شود. اين شاعر و نويسنده ي فاضل منتسب به محلي بنام « وراوين » مي باشد. اديب شهير استاد دكتر محمد جعفر ياحقي در كتاب درسي تاريخ ايران ( جلد 1 و 2) چاپ وزارت آموزش و پرورش در سال هاي 1374 و 1375 در معرفي سعدالدين وراويني مي نويسد: « سعد الدين وراويني،اهل وراوين در نزديكي اهر » بنابراين سعدالدين منتسب به اهر مي باشد و نه مشكين شهر. اين كه وراوين كجا بود؟ شايد همين روستاي « وردين » در حومه ي اهر از مسير جاده ي اهر _ تبريز! به همين نزديكي! و باز مي دانيم كه سعدالدين وراويني در دربار اتابكان آذربايجان احترامي خاص داشته و شاخه اي از اين اتابكان در اهر حكومت مي كردند كه به « ملوك اهر » شهرت داشتند. از ديگر سو در مرزبان نامه مي خوانيم كه وراويني كتاب مرزبان نامه را به وزير دانشمند اتابكان، خواجه ربيب الدين هارون،داماد خواجه ابوالقاسم فرمانده قلعه ي « مردانقم » تقديم كرده است. اما مطلب آخر اين كه « وراويني » نمي تواند منتسب به نام قديمي مشكين شهر يعني « وراوي » باشد. چرا كه در طول تاريخ،بزرگان منتسب به « وراوي » با نام فاميلي « وراوجي » خوانده شده اند. مانند: قاضي احمد تبريزي وراوجي ( از قضات معروف قرن هفتم هجري ) ، پيره علي وراوجي و پيره شمس الدين وراوجي ( هر دو از عرفاي قرن هشتم اردبيل ) بنابراين بايد نهادهاي فرهنگي ما به خود آيند و از داشته هاي خود دفاع كنند و بدانند كه: نكوداشت فرهيختگان و مفاخر هر ملت، بيانگر نگاه ستايشگرانه ي آن ملت به پيشينه و هويت تاريخي و فرهنگي خود مي باشد و نيروي انساني خلاق، متفكر و انديشمند در هر جامعه اي يكي از پايه ها و زيربناهاي اساسي توسعه آن جامعه مي باشد و راه سعادت هر جامعه در درخشش جوانان، نخبگان و انديشمندان آن جامعه خواهد بود. و همه ي اين راه ها به همت مضاعف و كار مضاعف مسئولان نهادهاي فرهنگي شهر ختم مي گردد.
|